maandag 19 november 2012

Een paar werken verder...


Het is inmiddels eind november, tijd om de balans op te maken van de eerste weken Schooltas.

Een methode zonder enkel boek. Het sprak de leerlingen uit groep 7 en 8 van basisschool Paus Joannes direct aan. Tevens zouden we gaan
werken met een nieuwe methode voor Engels. Die combinatie: het werken met een nieuwe methode EN een nieuw medium, bleek niet gemakkelijk.
Nadat de eerste hobbels waren overwonnen: het goed kunnen inloggen en het onder de knie krijgen van het digitaal verwerken, begon de methode eigen te worden. "Neem je iPad op tafel" werd steeds vaker een herkenbaar begrip.

Nu we er enkele weken mee werken kunnen we de eerste voorzichtige conclusies trekken.We zien dat kinderen prima samen kunnen werken aan een iPad. De ongelijke tafels werden als grootste probleem ervaren, daar komen we dus wel overheen. De verwerking loopt goed, kinderen kunnen schrijven en typen in het werkboek. Een enkele keer is het zoeken, maar doorgaans kunnen kinderen hier prima mee werken.

Leerkrachten geven wel een duidelijk gemis aan: het is voor hen vrijwel onmogelijk om de voortgang van de leerlingen te bekijken. Daarbij doelen we dan vooral op de kwaliteit en niet op de kwantiteit. De rol van leerkracht in het basisonderwijs is tegenwoordig toch vooral het voldoen aan de onderwijsbehoeften van leerlingen. Doordat zij niet kunnen volgen wat leerlingen doen, is het erg lastig aan die vraag te voldoen. Natuurlijk is dit op te vangen door tussendoor kleine opdrachten te formuleren waarbij ze WEL een fysieke opdracht inleveren. Dit knaagt echter weer een beetje aan ons "pilotideaal": een methode zonder enkel boek.

Een grote meerwaarde zou voor onze school dan ook zijn wanneer er een vorm van feedback richting de leerkracht gestuurd wordt. Met de huidige techniek zou zoiets mogelijk moeten zijn. De vraag daarbij is of je dat moet zoeken in andere apps (waar Marieke van Osch er enkele van noemde) of dat je dit toch bij de methode kunt onderbrengen. Een gevaar is nl. dat leerkrachten weer (te) veel van de methode gaan afwijken.

Kortom: we zijn enthousiast, maar zijn stiekem ook wel een beetje blij dat we Schooltas gebruiken voor Engels en niet voor rekenen of  taal, waarbij het volgen van de voortgang per leerling nog crucialer is.

1 opmerking:

  1. Tijdens een les is het altijd al lastig om te observeren hoe kinderen tot een antwoord komen. Als ook na afloop deze antwoorden niet te volgen zijn, rest het wachten op de toets...En dan? Het is niet altijd noodzakelijk te weten hoe elk kind leert. Soms is het wel belangrijk te achterhalen welke strategie kinderen hanteren, of te weten waar ze begeleiding nodig hebben om een volgende stap te maken. Hoe leren kinderen eigenlijk? En hoe leren kinderen die een andere moedertaal hebben een tweede vreemde taal? Helpen ipads daarbij?
    Ik hoop dat het samenwerken ook betekent dat kinderen met elkaar met engelse woordjes communiceren.

    BeantwoordenVerwijderen

Bedankt voor uw reactie, wij plaatsen deze z.s.m. live op de blog